Ik heb mij gisteren mateloos geërgerd aan een nieuwsbericht dat ik op de website Al-Jazeera las. Dat ging over een politiekantoor dat zou aangevallen zijn door de PKK. In het bericht wordt slechts één partij aan het woord gelaten en beschouwt men dat als dé bron van de feiten. Ik vind het dan ook niet correct dat ze niet eens de moeite hebben gedaan om bij de PKK te polsen naar hun mening. Lijkt mij niet meer dan journalistieke deontologie…
Verder is het ook opvallend in welke mate de website (of de journalist in kwestie) is gedesinformeerd over de PKK. Er staat in het artikel dat zij nog altijd worden verdacht van de aanslag in Ankara vorige maand. Dat terwijl de PKK al formeel heeft ontkent ook maar iets met de aanslag te maken hadden. Dat neemt natuurlijk niet weg dat het honder procent zeker is dat PKK onschuldig is, maar een beetje meer nuance was zeker welkom. Daarnaast is het niet de bedoeling van de PKK om een separatistisch Koerdistan op te richten, wat vroeger wel zo was. Die eis hebben zij in de loop der jaren al verworpen. Er wordt dan ook nog gewag gemaakt dat tijdens gevechten met de PKK er een pak soldaten en politieagenten zijn gesneuveld. Het vreemde is net dat sinds september vorig jaar de PKK een éénzijdig staakt-het-vuren heeft aangekondigd… Het bericht nam de toon aan dat de PKK soldaten en politieagenten zomaar hebben aangevallen, zoals in Irak nog altijd dagelijkse koek is… Het zijn misschien details, maar berichtgeving die systematisch al die nuances en details weglaat, zorgt voor een verkeerd beeld en desinformatie bij de bevolking.
In de laatste paragraaf is het natuurlijk niet verwonderlijk dat Erdogan wacht op Bush zijn antwoord op de vraag of Turkije Noord-Irak zou aanvallen om de PKK uit te roeien. Bush heeft wel overal zijn handpoppen hangen…
Waar is de tijd dat mensen nog respect hadden voor de soevereiniteit van een Natie? De Koerden zijn gewoon de zwakken die het van de sterken niet kunnen halen om het met Nietzsche te zeggen.
(had goesting om na een zware dag op kantoor even de advocaat van de, euh, duivel te spelen)
Een bloglezer na een zware dag op kantoor heeft niet de verantwoordelijkheden van een journalist voor een internationaal medium
. Mededogen met de Koerden is geen excuus voor onjuiste berichtgeving.
Dat zijn twee dingen in twee zinnen. En ik voel me een beetje misbegrepen
. Daarom:
ZIN 1:
1. Ik hoop dat je niet weet waar mijn kantoor staat en wat daarin gebeurt: m.a.w. jij neemt zomaar dingen aan. Hoezo verantwoordelijkheid?
2. Bronvermelding en/of feitelijke ondersteuning is ook in bovenstaand artikel iets dat ontbreekt. Pakweg dit: “Dat neemt natuurlijk niet weg dat het honder procent zeker is dat PKK onschuldig is”. = Mededogen?
3. Een internationaal medium in het Nederlands richt zich tot een 22 miljoen mensen (= mensen die het Nederlands als moedertaal hebben). Ook hier kleine nuance nodig dus.
ZIN 2:
4. Het woord “mededogen” in de context van Nietzsche zetten is een beetje absurd, op het ridicule af.
5. Tot slot: neem jij echt de pers – eender welke pers – nog als serieuze, onafhankelijke en objectieve media? Al-Jazeera heeft zijn agenda, net als de Koerden die hebben, het presidentieel instituut in de VSA, de gazetten, gij en ik (Al-Jazeera is trouwens het antwoord van een aantal rijke sheikhs van oliestaatjes die een tegengewicht voor CNN wilden vormen. Een tegengewicht die de Amerikanen in den beginne nog wilden overhoop schieten.)
Doorzoek eens een aantal nieuwsarchieven, en je zal het direct vinden. Als je iets in twijfel wil trekken van wat ik zeg, kan het geen kwaad om het zelf eens op te zoeken hé. Zelf heb ik het uit primaire bronnen, die ik uiteraard heb nagekeken.
Natuurlijk heeft iedereen zijn agenda, anders zou het leven niet veel zin hebben. Of ik al dan niet nog geloof in een volledig objectieve onafhankelijke media, laat ik hier in het midden. De vraag is alleen welke agenda ieder persoon of groepering heeft. De Koerden hebben niet een onafhankelijk Koerdistan op hun agenda staan, iets wat wél onterecht in het bericht staat. Het gaat mij om de leugens en het gebrek aan nuances die in het nieuwsbericht staan.
Ik antwoordde op de reactie van barth omtrent mededogen. Zomaar aannemen dat er gevoelens van mededogen waren kon je ook bij stukken uit jouw tekst doen. En in het geval van jouw artikel (omdat het van een journalist komt) zou dat vermoeden er komen door het gebrek aan bronnenvermelding, hoe rudimentair ook. Ik trok dus niks in twijfel. Trouwens terzijde: is dat de bijsluiter die de pers tegenwoordig bij zijn eigen berichtgeving wil zetten? “Als je me niet gelooft, zoek het zelf op?”
Hoewel ik het in principe eens ben dat het slecht is dat berichtgeving dikwijls ongenuanceerd of ronduit verkeerd bij de “verbruiker” terechtkomt, denk ik ook dat het weinig zin heeft om te wachten tot iedereen plots open kaart begint te spelen en in eerlijke dialoog treedt. Dat zal gebeuren wanneer alle bomen even dik zijn. Dus, het heeft geen zin om in bepaalde problematieken (!) zelf heiliger dan de paus te zijn. Om twee redenen: 1) die privé-agenda’s zitten in de weg daarvoor en 2) iedereen behoort tot een groep wiens belangen uitgewerkt dienen te worden. De pers kan zo fungeren als middel (a tool) om agenda’s te verwezenlijken of te duiden bij wijze van spreekbuis voor een achterban (cf. opiniestukken = vierde macht = slechts een voorbeeldje). Mijn principe i.v.m. eerlijke berichtgeving wordt zo bovendien herleid tot nutteloze utopie. Het enige verweer is zelf een goede uitgebouwde pers op poten zetten om weerwoord te bieden. Je kan je dan ook afvragen of Al-Jazeera hier dader of slachtoffer (verweerder) is (in dubio pro reo).
In een face-to-face gesprek zou het wat met dezelfde woorden ongetwijfeld milder klinken. Maar ik bedoel eigenlijk dat een gezonde mix van realpolitik, utilitarisme en machiavellisme door democratische organen in bepaalde omstandigheden mag toegepast worden. Ook door bepaalde vormen van pers en/of berichtgeving dus. Het doel van Al-Jazeera is vrij duidelijk. En laat ons eerlijk zijn: het doel van CNN en Fox en consoorten is nog veel harder duidelijk (alleen als je de eigenaars van die consortia kent).
De PKK (daarom nog niet het Koerdische volk) laten hun onafhankelijke staat vallen omdat ze azen op de implementatie van een federalistisch systeem en omdat ze een rijzend Arabisch bewustzijn zien in hun onmiddelijke nabijheid (utilitarisme?). Bovendien zijn de Amerikanen meer de Turken genegen dan hen. De Koerden als volk daarentegen spreken zich nu en dan toch wel degelijk uit voor onafhankelijkheid hoor.
Nogmaals: de zwakkeren versus de sterken zoals Nietzsche die termen gebruikte. Lees er die mens op na en je zal ook mijn eerste post hierboven begrijpen (die mijns inziens toch echt wel duidelijk sarcastisch was).