“FN is boerenbedrog”

Waals FN-kopstuk Jean-Pierre Borbouse (r) en parlementair medewerker Patrick Sessler (l) gooien de ruiten in van hun eigen extreemrechtse partij, FN. Bovendien willen zij FN-voorzitter Daniel Féret liever kwijt dan rijk. Ik had een interview met de twee dissidenten.

 

 

 

Jean-Pierre Borbouse is één van de kopstukken van het extreemrechtse FN. Borbouse noemt zichzelf een vernieuwer, een dissident in de partij. Hij prijst zijn voorzitter, Daniel Féret, niet de hemel in. Integendeel, Borbouse heeft zijn voorzitter voor de rechter gedaagd wegens fraude. Ik had een interview met Borbouse en Patrick Sessler. Patrick Sessler, voormalig medewerker van Vlaams Belang onderhoudt nog steeds goede contacten met de Vlaamse-nationalistische partij. Nu is hij parlementair medewerker van Borbouse.

 

Borbouse is geboren in Canada en is de zoon van een Canadese migrant. Op 11-jarige leeftijd verhuisde hij naar de industriestad Charleroi. Binnen FN is Borbouse de enige die twee keer werd verkozen in het Waalse parlement. De media beschouwen FN als een partij met clowns en houden geen rekening met die partij. Borbouse wil daar verandering in brengen door een nieuwe wind door de partij te laten waaien. Met FN of desnoods zonder FN: “Op mijn website kan je zien dat ik al concrete plannen heb gemaakt voor een nieuwe partij: MAC, Mouvement d’Action Civique. Het is een volledig nieuwe partij met grotendeels dezelfde ideeën maar met een aantal meer “progressievere” ideeën voor België. We waren altijd al een beetje tegen het nationalisme in België. We moeten gaan naar een Europees nationalisme. Een nationalisme die niet gebaseerd is op Wallonië maar wel op de grote Europese cultuur. In tegenstelling tot Vlaanderen die enkele historische figuren hebben zoals Joris van Severen, Daens,… moeten we een meer open nationalisme hebben. Het moet een nationalisme zijn dat gebaseerd is op de Europese realiteit. Op die manier verschillen we van het Vlaams Belang. De Waalse geest is in Wallonië aan het verdwijnen. Het Waals wordt niet meer gebruikt als taal en samen met de taal verdwijnt de Waalse identiteit”, aldus Borbouse.”

 

Eénnmansshow
Met die oprichting strijkt Borbouse tegen de haren in van zijn voorzitter Daniel Féret. Maar daarvan ligt hij niet wakker. Borbouse heeft Féret voor de rechtbank gedaagd waardoor hij niet kan opkomen in de komende federale verkiezingen: “Ik heb een klacht ingediend tegen mijn eigen politieke formatie, tegen de vzw die de dotaties beheert voor FN en tegen mijn eigen voorzitter. Hij heeft de partijdotaties misbruikt voor zijn eigen privé-doeleinden. Het lijkt mij normaal om dat te doen. Ik verkies om zelf klacht in te dienen dan dat iemand anders van een andere partij dat in de pers zou doen. Wanneer mijn voorzitter het spel niet correct speelt zoals de anderen, is hij geen collega meer. Er is zonder twijfel een kans dat ik uit de partij zal worden gezet, maar ik verlaat liever de partij met het behoud van mijn principes.”

 

Féret heeft al geprobeerd om Borbouse en Sessler uit de partij te zetten, maar dat is niet gelukt. Sessler: “Zijn eerste reactie was om mij zomaar uit de partij te zetten, maar hij heeft daar het recht niet voor want dat was tegen de statuten van de partij. Hij heeft verder geprobeerd om ook Borbous e.a. uit de partij te zetten en de website te sluiten. Maar dat is elke keer mislukt want hij had geen 3/5 meerderheid om iemand uit de partij te zetten. De vernieuwers hebben op die manier een mogelijkheid om hun mening te uiten. Hij kan dus niet zomaar doen wat hij wil.”

 

De situatie van Borbouse heeft veel weg van de affaire met Jean-Marie Dedecker en de VLD. Dedecker uitte ook via allerlei kanalen zijn ongenoegen. Sessler wil die vergelijking niet direct maken: “Dat is flatterend want ik heb veel respect voor hem, maar we zitten eigenlijk niet in hetzelfde domein. Dedecker had kritiek op programmapunten, terwijl wij kritiek hebben op de desorganisatie en de financiën. Maar hij had ook de moed om bij de VLD te blijven en te zeggen wat hij wilde. Hij is ook iemand die niet zal doen wat volgens hem fout is”, aldus Sessler.

 

Borbouse kan via de media een boekje open doen om de wantoestanden in FN aan de kaak te stellen, maar dat is volgens hem niet nodig: “Hij stapelt de flaters zelf op. En dat werkt heel goed.” Sessler gaat verder: “We hebben met de pers een gemeenschappelijk doen: de pers wil maar al te graag het FN voorstellen als een vuilnisbak. En wij willen een chaos creëren. We hebben dus een zakelijke relatie met de pers en we onderhouden goede contacten. Maar anderzijds zeggen ze dat wij, als vernieuwers geen goede mensen zijn. Want er zijn foto’s van mij met Léon Degrelle, maar die dateren van een hele tijd geleden. Niemand in de pers kan zeggen dat wij geld gestolen hebben, incompetent of oneerlijk zijn. Als ze die perceptie hebben, kan dat een goed teken zijn voor de toekomst. Je moet weten dat Féret gedurende de afgelopen jaren een klimaat van haat heeft gecreëerd met de media omdat hij grof en vulgair is. Hij scheldt de mensen uit. Wij hebben normale contacten met de journalisten. Maar de journalisten schrijven uiteraard wat ze zelf willen. Geen enkele journalist zegt achteraf bij ons dat ze idioten of oneerlijke mensen hebben ontmoet. De Waalse media zit nog met het beeld dat de alle verkozenen of de militanten van extreemrechts nazi’s, fascisten of zeer gevaarlijke mensen zijn. Maar het is natuurlijk ook aan ons om mensen te ontmoeten en voor een goed imago zorgen.”

 

Stromingen
Ondanks hun ongenoegen over de FN, zullen Borbouse en Sessler de komende verkiezingen vanop de eerste rij volgen. Het resultaat zal zowel het lot van FN als van Borbouse en Sessler bepalen. Sessler verklaart: “Het is een paradox. We willen enerzijds dat FN zich ontwikkelt, zich meer structureert. Maar anderzijds merken we op dat onze verkozenen incapabel zijn. Zij zijn incapabel om het gedachtegoed van het FN te verdedigen.

 

In de partij zijn er twee stromingen: een conservatieve stroming die de huidige situatie wil behouden en de vernieuwers met Borbouse en de meerderheid van de verkozenen in het Waalse parlement. Wij willen de partij in handen nemen en organisatorisch ons baseren op het Vlaams Belang: een structuur, een organisatie van kwaliteitsvolle mensen. Op bijeenkomsten van het FN zijn er over het algemeen weinig ontwikkelde mensen. Het FN slaagt er niet in om een langetermijnvisie te ontwikkelen wegens een gebrek aan hoogopgeleide mensen. We kunnen dus zeggen dat het FN van vandaag boerenbedrog is. Want ze doen de mensen geloven dat door op het FN te stemmen, dat ze een stem hebben, terwijl dat niet zo is. En dat is iets dat niet eerlijk is.”

 

Borbouse kan zijn voorzitter niet afzetten, daarvoor komen ze nog enkele stemmen te kort. Bovendien willen de huidige verkozenen hun geld behouden, terwijl de niet-verkozenen nog willen wachten tot de uitslag van de verkiezingen. Ze willen hun kansen immers niet verspelen. Dus toch maar hopen op een slechte uitslag voor FN? Sessler: “Eigenlijk hoop ik dat een beetje. Maar het is niet ondenkbaar dat een goede vriend van mij, senator Michel Delacroix, mij gaat coöpteren als senator. Dan zitten wij in een andere politieke situatie, aangezien we dan binnen de FN-fractie met drie vernieuwers zijn die de partij willen vernieuwen. Die kans willen we dan ook niet verpesten. Daarom zijn we ook rustig gebleven tijdens de verkiezingscampagne om de media niet te helpen met verhalen over Féret. Een beetje strategisch zijn hé. Maar natuurlijk is er ook een omgekeerde situatie mogelijk, als een voorstander van Féret iemand coöpteert als senator…“

 

De media gaan voor Sessler niet vrijuit. Zij willen het huidige FN behouden omdat ze weten dat FN incapabele mensen in zijn rangen heeft: “Het establishment weet dat goed genoeg en doen er alles aan om Féret en zijn naam te verbinden aan de partij. Het bedrog komt dus iedereen goed uit. Het Waalse establishment wil geen vernieuwde FN, maarr ook geen PTB, de communisten. Om de simpele reden dat het mensen zijn die zich ideologisch verenigen. Het zijn mensen met een bepaalde overtuiging. En dat is wat het Franstalige systeem niet wil. In tegenstelling tot Vlaanderen: Groen! is een heel ideologische partij. Veel meer dan Ecolo. Groen! blijft een extreemlinkse partij. In Vlaanderen blijft dat mogelijk. In Wallonië gaat dat niet. In Vlaanderen zijn er slechts enkele grote schandalen, maar in Wallonië is er wekelijks een schandaal. Men wil in Wallonië geen pure ideologische partij”, meent Sessler.

 

En Sessler valt zijn partij maar verder aan: “Als de media aan de bevolking willen aantonen dat het FN kiezersbedrog is, zouden ze het FN moeten uitnodigen in debatten over belangrijke onderwerpen. In Vlaanderen doen ze dat. De Waalse media zouden lijsttrekkers moeten uitnodigen voor een debat. Op die manier zou tenminste duidelijk zijn dat die lijstrekkers zelf niets begrijpen van de voorgeschotelde problemen. Ze zouden de vragen zelfs niet eens begrijpen, laat staan antwoorden geven. Onze theorie is dat binnen het FN alles verroest is dat men eigenlijk alles moet wakker schudden.”

 

Maar Borbouse verkiest een vernieuwing van FN boven een volledig nieuwe partij oprichten. Beter nog, hij heeft al een aantal acties ondernomen als een nieuwe partij moet opgericht worden: “Ik heb al de juridische en logististieke basis gelegd. Daarnaast ook nog de drukkerij en alle infrastructuur. Bovendien hebben we militanten die onmiddellijk tot de nieuwe partij zouden kunnen toetreden. “ Bovendien gebruikt hij graag een beeldspraak: “We proberen een gebouw te construeren. De fundamenten zijn gezet maar zijn verrot, waardoor de eerste gelijksvloer geen structuur bevat. Als we dan toch nog proberen verder te bouwen op de eerste verdieping, zal alles fout lopen. Wij proberen de eerste verdieping te heropbouwen. Op de gelijkvloers zijn er kiezers die altijd blijven stemmen op het FN, zonder zelf te weten op wie ze stemmen.”

 

Sessler gaat verder: “In een eerste fase gaan we proberen om een interne vernieuwing op gang te brengen. We hebben hem zelfs voor de rechtbank gedaagd. Féret woont zelfs niet meer in België en is vertrokken naar het buitenland. Hij woont daar nu en is vertrokken als een vulgaire schurk. Dus we hebben opnieuw hoop. Op een gegeven moment zal er een onbeheersbare situatie ontstaan en zal het ontploffen. Wij staan daar klaar voor want wij hebben een serieuzer programma dan die van het huidige FN. We hebben sterke persoonlijkheden aangetrokken, we hebben een goede organisatie dankzij mijn kennis van het Vlaams Belang. Dat pakket van ideologie en kwaliteit moet de geloofwaardigheid terugbrengen. Voor 2009 moeten we een score van zes à zeven verkozenen in het Waalse parlement en vijf à zes in het Brusselse parlement.”

 

Binnen FN zijn er genoeg medestanders die Borbouse en Sessler steunen. Sessler: “We zijn in de meerderheid, maar niet inzake stemmen. De verkozenen willen blijven voor het geld. Dan heb je de niet-verkozenen die willen afwachten tot na de verkiezingen, want zij willen ook verkozen geraken en het geld ontvangen. Maar het onderzoek in Gent over de fraude van Féret kan leiden tot een gevangenisstraf, waardoor er minder fraude zou kunnen zijn binnen de partij en er meer duidelijkheid zal zijn.”

 

De desorganisatie binnen FN heeft ook tot gevolg dat zij zelf niet op campagne gaan of zelden publicaties doen. Maar volgens Sessler is de fraude van Féret daar zelfs de enige oorzaak van: “FN krijgt jaarlijk 600.000 euro dotaties per jaar. Elke verkozene geeft 1.000 euro per maand aan de partij. Féret is de enige die de mogelijkheid heeft om geld van de rekening te halen. Hij heeft de hele rekening leeggeplunderd. Féret krijgt een maandsalaris van 6.000 euro. Hij heeft dat aan zichzelf toegekend. Féret is de Mobutu van Wallonië.”

 

Waals Belang?
Borbouse en Sessler identificeren zich gedeeltelijk met Lijst Dedecker en het Vlaams Belang: “Socio-economisch zijn we meer in lijn met Dedecker, maar voor wat betreft ethisch-maatschappelijke problemen zoals veiligheid en immigratie, leunen we dichter aan bij FN in Frankrijk en het Vlaams Belang. Wij zijn voorstander van de afschaffing van de faciliteiten in de rand rond Brussel en tegen de erkenning van de Franstaligen als minderheid aan de rand. Als dat statuut erkend zou worden door Europa, dan zou in andere gemeenten in Brussel, zoals Schaarbeek of Sint-Jans Molenbeek, op korte termijn het Arabisch of het Turks ook als minderheid erkend kunnen worden.

 

Op die manier kunnen we het Europese karakter van Brussel behouden maar ook het statuut van de Vlamingen in Brussel. Anders dreigt het Nederlands de vierde of vijfde taal te worden in Brussel. Dus ook voor de Vlaamse identiteit, cultuur en tradities in Brussel is dat belangrijk. Wij zeggen ook tegen de Franstaligen die naar de rand van Brussel verhuizen, dat ook zij een inspanning moeten leveren om Nederlands te leren. Ik heb meer dan tien jaar in Duitsland gewerkt. Ik heb daar ook Duits geleerd. Al mijn Vlaamse vrienden spreken, schrijven en lezen vlot Frans. Terwijl de walen en Brusselaars dat zelf niet eens kunnen. Ook over de kwestie van BHV staan we op dezelfde lijn als het Vlaams Belang.

 

Het Europese geld dat werd geïnvesteerd in Wallonië, werd niet gebruikt voor werkgelegenheid in Wallonie of om kmo’s te helpen. Ze hebben dat enkel aan bedrijven gegeven die bevriend waren met de socialisten. We kunnen niet eindeloos miljarden in Wallonië steken zonder resultaat. De Waalse economie moet opnieuw heropgebouwd worden. Er moeten daar radicale veranderingen in komen. Als we zelf niet kritisch kunnen zijn tegenover onze eigen situatie, zijn we blind. Dan zouden we nooit een oplossing vinden en maatregelen nemen. We kunnen niet zoals de socialisten een “good news show” brengen. We moeten objectief blijven. In Charleroi gaat het bijzonder slecht en we moeten dat durven zeggen”, besluit Sessler.

© Raymand To